دانشگاه تهران پژوهشهای جغرافیای انسانی 2008-6296 50 4 2018 12 22 Effects of Parquetry Construction on Pedestrian Experiences (Case Study: Valiasr Street, Tehran) بررسی تأثیر ایجاد پارکلت بر پیاده‌مداری شهروندان (مطالعۀ موردی: خیابان ولی‌عصر شهر تهران) 993 1010 64016 10.22059/jhgr.2017.141474.1007155 FA نبی مرادپور دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه تهران حسین حاتمی‌نژاد دانشیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه تهران نازنین محمدی کارشناس ارشد برنامه‌ریزی منطقه‌ای، دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2016 01 31 Introduction Walking is one of the oldest forms of movement in urban areas. By walking, human beings can make relations with their surrounding environment and have social interactions. The walkability can result in social vivacity and merriment. The walkability of the cities and pedestrian satisfaction enable the citizens to improve their lifestyle and make better social interactions. This kind of urban structure is useful for municipality to gain more participation of the residents in decision making about the special requirements. The purpose of this present research is to investigate the influences of new ways of parquetry of the sidewalks on walkability of the citizens in Valiasr Street, Tehran, Iran. Methodology This is a descriptive and analytical research. In this research, in field surveys we have used a questionnaire tool to have citizen’s views. The statistical population of the study is all the citizens having trips in the Valiasr Street of Tehran. Based on standard values defined in recent studies, sample size is determined 225 people. We have used SPSS to analyze the data. Results and discussion The results show that there is a significant relationship between development of public spaces and enhancement of the pedestrian satisfaction. The places for sitting in the streets have also a positive relationship with improvement of pedestrian satisfaction. The results of the improvement of pedestrian experiences are including development of public spaces, designing places for sitting, coexistence enhancement in streets, and encouragement of participatory processes. Conclusion The results of this study have indicated that there are relationships between the parquetry goals and pedestrian satisfaction and walkability in the cities. The results have also demonstrated that there are significant positive relationship between walkability and pedestrian good experiences in one hand and development of public spaces, designing places for sitting, coexistence enhancement in streets, and encouragement of participatory processes on the other hand. پیاده‌روی قدیمی‌ترین و طبیعی‌ترین شکل حرکت در شهر است که انسان می‌تواند به­کمک آن با محیط اطراف خود ارتباط برقرار کند و تعاملات اجتماعی را شکل دهد. نتیجۀ آن نیز نشاط و سرزندگی اجتماعی در شهرهاست؛ از این‌رو توجه به راهبردهایی برای ترویج این مقوله امری ضروری به­شمار می­آید. هدف پژوهش توصیفی-تحلیلی و پیمایشی حاضر، بررسی تأثیر راهبرد نوین پارکلت بر پیاده‌مداری شهروندان است؛ پارک­هایی با مقیاس کوچک که در امتداد لبۀ خیابان ساخته می‌شوند. داده­های مورد نظر با استفاده از ابزار پرسشنامۀ محقق­ساخته به­منظور کسب نظر شهروندان جمع­آوریو برای تحلیل آن­ها از نرم‌افزار آماری SPSS21 استفاده شد. جامعۀ آماری پژوهش شهروندانی هستند که به محدودۀ مورد مطالعه (خیابان ولی‌عصر) مراجعه کرده­اند. حجم نمونه نیز با توجه به مقادیر استاندارد تعریف‌شده براساس منابع مختلف 225 نفر است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد میان ساخت پارکلت و پیاده‌مداری شهروندان رابطه‌ای مستقیم وجود دارد. همچنین تأثیر گسترش ایجاد فضای عمومی در شهر، ترویج هم‌زیستی در خیابان، ایجاد مکانی برای نشستن و تقویت فرایندهای مشارکتی، بر ترویج پیاده‌مداری در خیابان ولی‌عصر (عج) مثبت و معنا‌دار هستند. https://jhgr.ut.ac.ir/article_64016_c7a604e149249f92e1ac733f87f19d22.pdf