بررسی چگونگی سیاست‏گذاری ‏ها در فضای شهری (مورد مطالعه: شهر تهران)

نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی

نویسنده

دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران

چکیده

بررسی فضای شهر و چگونگی سیاست‏گذاری‏ ها در فضای شهری یکی از موضوعات مورد بحث و بررسی در جغرافیای سیاسی است. در صورتی که، بدون توجه به چارچوب فضایی و قلمرو جغرافیایی شهر، سیاست‏گذاری ‏ها انجام گیرد، عدم تطابق بین سیاست ‏ها و فضای شهر مشکلاتی پدید می‏ آورد که جبران آن‏ها خسارت‏ های بسیار زیادی ایجاد می ‏کند. بنابراین، یکی از حوزه ‏هایی که امروزه جغرافی دانان سیاسی را موظف ساخته تا به آن بپردازند موضوعِ چگونگی سیاست‏گذاری و مدیریت فضای سیاسی شهر با زیر بنای جغرافیایی است. در تهران، به‏ عنوان پایتخت سیاسی ایران، برای سازماندهی سیاسی فضای شهر باید از آرای جغرافیدانان، به‏ ویژه جغرافیدانان سیاسی، برای بهکرد عملکردها استفاده کرد. هر نوع پروژه و طرح در راستای توسعه و مدیریت سیاسی فضای شهر تهران بدون همکاری و همیاری جغرافیا امکانپذیر نیست. چون که همة پروژه ‏ها و طرحها در قالب و ظرف مکانی و فضایی از حالت بالقوه به حالت بالفعل درمی آیند و تجربه نشان می‏ دهد هر طرحی که بدون حضور و نظرخواهی جغرافیا تدوین و اجرا شده است با مشکلاتی عدیده به ‏ویژه مشکلات زمینساختی و اقلیمشناسی و عدم کارایی مکانی مواجه شده است. مقالة بنیادی حاضر، با روش توصیفی- تحلیلی، درصدد بیان این مسئله است که برای ساماندهی و توسعة شهر تهران باید سیاست‏گذاری ‏ها در راستای شرایط و امکانات جغرافیایی به ‏ویژه پتانسیل‏ هایی فضایی انجام گیرد. در این زمینه، بر دولت محلی به‏ عنوان نماد جغرافیایی و ایجاد امنیت به‏ عنوان عنصری سیاسی در فضای شهر تهران تأکید شده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Investigating the policies in urban space (Case study: Tehran)

نویسنده [English]

  • Hassan Kamran
Faculty of Geography, University of Tehran
چکیده [English]

Extended Abstract

Introduction

Given that space has different political, social, economic and cultural dimensions, addressing the political dimension of urban space and examining how urban space policymaking is one of the issues discussed in political geography. If, however, policies are taken without regard to the spatial context and geographical scope of the city; the mismatch between the policies and the urban space creates problems that can cause a great deal of damage. Therefore, one of the areas that today obliges political geographers to deal with is the discussion of how to politicize and manage the political space of a city with a geographical infrastructure. In Tehran, as the political capital of Iran, the geopolitical views of geographers, especially political geographers, need to be used to organize operations in the city's political space. Any kind of project and project for the political development and management of Tehran's space is impossible without the cooperation of geography. Because all projects and projects in the form of space and space come from potential to actual state of experience and experience; any project that has been formulated and implemented without the presence of geography has many problems, especially tectonic problems. Climatology and spatial inefficiency are encountered. The present article, in a descriptive-analytical way, seeks to address the issue that, in order to organize and develop Tehran, policies must be made in terms of geographical conditions and facilities, especially spatial potentials. In this context, the local government as a geographical symbol and the creation of security as a political element in Tehran's urban space has been emphasized.



Methodology

This article is a fundamental and theoretical research. The sources used include documentary and library texts and inferential analyzes and are organized in a descriptive-analytical method.



Results and Discussion

Tehran's environment as a metropolis has opportunities and challenges that if planned and managed properly and efficiently, many disadvantages will be eliminated and a high percentage of potentials and opportunities will find their way to the practical space and make the capital They become an important political point in the world. The increasing complexity of people's relationships in modern societies has led to problems and problems in the social environment, especially in the capitals of countries. On the other hand, changes in the structure and social framework and the way it is formulated in the implementation and the new social order have multiplied the solution of problems and problems. Based on this situation and depending on the political and social framework and the available facilities, the relevant policymakers and agents have adopted various strategies and measures to create and maintain security (political, social, cultural and environmental) as well as to prevent the occurrence of injuries. . Here, it is important to provide information about the establishment of an efficient local government in the city of Tehran, as well as explanations about ways to create security in the city of Tehran for the peace of citizens.

In fact, the management of the political space of the city means to create material and spiritual security with the help of local organizations in a place (region, district, a geographical area) and with the cooperation of citizens. That is, without the presence of geography and geographical features, policies do not act in accordance with the space and in harmony with the spatial situation, and as a result, how to make policies in space requires the application of geography. Both in the natural field and in the human field.

As mentioned in the abstract, this article seeks to express the issue that, in order to organize and develop the city of Tehran, policies should be made in line with geographical conditions and facilities, especially spatial potentials. Today, the administration of urban affairs has undergone or should have undergone fundamental changes compared to the past. Because the possibility of public administration, with a traditional attitude, does not exist at all. At the forefront of these changes is a shift in the way public management (urban and neighborhood) is organized. Given the breadth, complexity, and diversity of government functions, the concentration of authority in ministries and senior government management agents makes it difficult to achieve development goals. Decentralization and transfer of power refers to the transfer of authority in the geographical dimension and means the transfer of authority from the central branches to the sub-branches.

The purpose of creating environmental security is to create good conditions for achieving the physical and mental health of the citizens of Tehran. Unfortunately, in Tehran, many aspects of health that are very easily accessible have been neglected, and this endangers people's health and endangers social health if it is contagious. In this regard, officials should pay attention to three key points.

1- Health services throughout the city

2. Trash cans

3- Air pollution and the environment of the city

Conclusion

According to the material presented in the article, we conclude that: There is a connection between politics and geography in general and politics and urban space in particular. The knowledge of geography has long been considered and used by city rulers. In the last century, the establishment of associations, institutes of geographical and strategic studies in the capitals of the United Kingdom, the United States, Germany, Russia and France, etc., all show the importance and role of geographical knowledge for governments and governments in advancing their goals. Therefore, geographical worldview, in analyzing issues and also recognizing the values and importance of situations, spaces, places, capabilities and in general the secrets of their nation and other nations, gives a deep insight and comprehensive view to the rulers.Among the mentioned factors, the share of vehicle traffic in environmental pollution is more than other factors. Of course, all the pollution caused by cars is not related to the movement of vehicles in the city, and sometimes the type of vehicle, its wear and tear and the breakdown of vehicle components cause environmental pollution.

کلیدواژه‌ها [English]

  • city
  • Tehran
  • management
  • Political Space
  • geography
  1. ادیبی، حسین، 1356، مقدمه‏ای بر جامعه‏شناسی شهری، تهران: شبگیر.
  2. ایزدی، حسین، 1384، امنیت و کنترل اجتماعی، تهران: همایش امنیت اجتماعی معاونت اجتماعی ناجا.
  3. برژینسکی، زبیگنو، 1369، در جست‏وجوی امنیت ملی، ترجمة ابراهیم خلیلی، تهران: نشر سفیر.
  4. بوزان، باری، 1378، مردم، دولت‏ها، و هراس، تهران: مرکز مطالعات راهبردی.
  5. بواندیا، فرناندوگونر، 1380، جرائم شهری، گرایش‏ها، و روش‏های مقابله با آن‏ها، ترجمة فاطمه گیوچیان، تهران: دفتر پژوهش‏های فرهنگی.
  6. جنکس، مایکل و جونز، 1391، ابعاد شهر پایدار، ترجمة مجتبی رفیعیان و همکاران، تهران: مرکز نشر دانشگاه تربیت مدرس.
  7. چکیدة طرح جامع تهران، مصوب شورای عالی شهرسازی، 1371، انتشارات شرکت پردازش و برنامه‏ریزی شهری.
  8. حافظ‏نیا، محمدرضا، 1390، اصول و مفاهیم ژئوپلیتیک، مشهد: پاپلی.
  9. حافظ‏نیا، محمدرضا و کاویانی راد، مراد، 1393، فلسفة جغرافیای سیاسی، پژوهشکدة مطالعات راهبردی.
  10. حسینی، نرجس سادات، 1397، تبیین شهر در جغرافیای سیاسی و ژئوپلیتیک، رسالة دکترا، دانشگاه تهران.
  11. حسینی، نرجس سادات، 1398، مطالعة آمایش سرزمین در شهر با دید ژئوپلیتیکی، چهاردهمین کنگرة انجمن جغرافیایی ایران، 14 اردیبهشت، تهران: دانشگاه شهید بهشتی، چاپ در مجموعه مقالات.
  12. خوبروی پاک، محمدرضا، 1377، نقدی بر فدرالیسم، تهران: شیرازه.
  13. دفتر مطالعات آب و محیط زیست دانشگاه صنعتی شریف، 1390، اندازه‏گیری‏های کیفی از رواناب‏های سطحی شهر تهران.
  14. روشندل، جلیل، 1374، امنیت ملی و نظام بین‏الملل، تهران: سمت.
  15. رجب صلاحی، حسین، 1379، روش و معیارهای درجه‏بندی شهرداری‏ها، ماهنامة شهرداریها، ش 19.
  16. روشه، سباستین، 1380، جامعة غیرمدنی، ترجمة محمود عباسی، تهران: حقوقی.
  17. رهنمایی، محمدتقی و شاه‏حسینی، پروانه، 1389، فرایند برنامه‏ریزی شهری ایران، تهران: سمت.
  18. ساروخانی، باقر، 1370، دایرة‏المعارف علوم اجتماعی، تهران: کیهان.
  19. سعیدی رضوانی، نوید؛ عبداللهی، مجید و ایازی، سیدمحمد هادی، 1392، مدیریت شهری، ج ۳، تهران: تیسا.
  20. سلطان‏زاده، حسین، 1367، مقدمه‏ای بر تاریخ شهر و شهرنشینی در ایران، تهران: امیرکبیر.
  21. شرکت مهندسی مشاور مهاب قدس و پویری، 1388، بازنگری طرح جامع آب‏های سطحی تهران، گزارش شناخت.
  22. شرکت مهندسی مشاور مهاب قدس و پویری، 1390، طرح جامع مدیریت آب‏های سطحی تهران، ج ۱۱، خلاصة گزارش مطالعات.
  23. عباسی، مازیار، 1381، امنیت و نقش مردم در امنیت اجتماعی، مجموعه مقالات همایش علمی امنیت اجتماعی و راهکارهای توسعه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل.
  24. عربی، فرانک، 1383، بررسی امنیت اجتماعی از دیدگاه شهروندان، تهران: معاونت اجتماعی نیروی انتظامی، همایش امنیت اجتماعی.
  25. غلامرضایی، سعید، 1376، موانع موجود در جریان مشارکت اجتماعی دختران جوان روستایی و برخی راه‏حل‏های آن، مجموعه مقالات سمینار تواناسازی دختران روستایی در مشارکت‏های اجتماعی، یونیسیف با همکاری وزارت جهاد سازندگی.
  26. کارگر، محسن، 1384، امنیت شهری، تهران: سمت.
  27. کاویانی راد، مراد و عزیزی، علی، 1390، نقش هویت مکانی در بروز کنش سیاسی، مطالعة موردی : میدان و خیابان انقلاب شهر تهران، نشریة تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، دورة 5، ش 20.
  28. کلاهچیان، محمود، 1382، پوزیسیون توده‏وار: تحلیلی بر بحران خرداد 82، پژوهشکدة مطالعات راهبردی.
  29. قالیباف، محمدباقر، 1386، حکومت محلی یا استراتژی توزیع فضایی قدرت سیاسی در ایران، تهران: امیرکبیر.
  30. مویر، ریچارد، 1379، درآمدی نو بر جغرافیای سیاسی، ترجمۀ دره میرحیدر، تهران: انتشارات سازمان جغرافیایی نیروهای مسلّح.
  31. مزینی، منوچهر، 1374، مدیریت شهری و روستایی در ایران، وزارت مسکن و شهرسازی، سازمان ملی زمین و مسکن.
  32. مزینی، منوچهر، 1378، برنامه‏ریزی تکثرگرا، برنامه‏ریزی وکالتی، ماهنامة شهرداری‏ها، ش 2.
  33. مزینی، منوچهر، 1378، بررسی ساختار مدیریت شهری در ایران، مرکز مطالعات برنامه‏ریزی شهری، وزارت کشور.
  34. مقیمی، سیدمحمد، 1394، ادارة امور حکومت‏های محلی. تهران: سمت.
  35. نجات‏حسینی، محمود، 1381، برنامه‏ریزی و مدیریت شهری، مسائل نظری و چالش‏های تجربی، انتشارات سازمان شهرداری کشور.
  36. نوریان، فرشاد و شریف، محمد، 1375، نگرشی بر روند تهیة طرح‏های تفصیلی، تهران: شرکت پردازش و برنامه‏ریزی شهری.
  37. ویسی، هادی، 1392، درآمدی بر دولت محلی، تهران: سمت.
  38. واثقی، قاسم، 1380، تدابیر و سیرة علی (ع) در تأمین امنیت اجتماعی، تهران: مرکز تحقیقات و پژوهش‏های ناجا.
  39. Adibi, Hussein, 1977, Introduction to Urban Sociology, Tehran: Shabgir.
  40. Izadi, Hossein, 2005, Social security and control. Tehran: Social Security Conference of NAJA Social Deputy.
  41. Brzezinski, Zbigniew, 1990, In Search of National Security, translated by Ebrahim Khalili, Tehran: Safir Publishing.
  42. Buzan, Bari, 1999, People, Governments and Fear, Tehran: Center for Strategic Studies.
  43. Bundia, Fernando Goner, 2001, Urban crimes, tendencies and methods to deal with them, translated by Fatemeh Giouchian, Tehran: Cultural Research Office.
  44. Jenks, Michael and Jones, 2012, Dimensions of a sustainable city, translated by Mojtaba Rafieian et al., Tehran: Tarbiat Modares University Publishing Center.
  45. Abstract of Tehran Master Plan, approved by the Supreme Urban Planning Council, 1992, Publications of Urban Processing and Planning Company.
  46. HafizNia, Mohammad Reza, 2011, Principles and Concepts of Geopolitics, Mashhad: Papli Publications.
  47. Hafeznia, Mohammad Reza and Morad Kaviani Rad, 2014, Philosophy of Political Geography. Research Institute for Strategic Studies.
  48. Hosseini, Narjes Sadat, 2018, Explaining the city in political geography and geopolitics, PhD thesis, University of Tehran.
  49. Hosseini, Narjes Sadat, 2019, Study of land management in the city from a geopolitical perspective, 14th Congress of the Geographical Association of Iran, May 4, Tehran: Shahid Beheshti University, published in a collection of articles.
  50. Khoshroui Pak, Mohammad Reza, 1998, A Critique of Federalism, Tehran: Shirazeh.
  51. Office of Water and Environmental Studies, Sharif University of Technology, 2011, Qualitative measurements of surface runoff in Tehran.
  52. Roshandel, Jalil, 1995, National Self and the International System, Tehran Samat Publications.
  53. Rajab Salahi, Hussein, 2000, Methods and criteria for grading municipalities, Municipalities Monthly, No. 19.
  54. Roche, Sebastian, 2001, Civil Society, translated by Mahmoud Abbasi, Tehran: Legal.
  55. Rahnamai, Mohammad Taghi and Shah Hosseini, Parvaneh, 2010, Iran Urban Planning Process. Tehran side.
  56. Sarukhani, Baqir, 1991, Encyclopedia of Social Sciences, Tehran: Kayhan.
  57. Saeedi Rezvani, Navid; Abdollahi, Majid and Ayazi, Seyed Mohammad Hadi, 2013, Urban Management, Tehran: Tisa, Vol. III.
  58. Sultanzadeh, Hussein, 1998, An Introduction to the History of the City and Urbanization in Iran, Tehran: Amir Kabir.
  59. Mahab Ghods and Pooyeri Consulting Engineering Company, 2009, Review of Tehran Surface Water Master Plan, Recognition Report.
  60. Mahab Ghods and Poyeri Consulting Engineering Company, 2011, Tehran Surface Water Management Master Plan, Vol. 11: Summary of Studies Report.
  61. Abbasi, Maziar, (2002). Security and the role of people in social security, Proceedings of the Scientific Conference on Social Security and Development Strategies of the Islamic Azad University, Babol Branch.
  62. Arabic, Frank, 2004, A Study of Social Security from the Perspective of Citizens, Tehran: Social Assistance of the Police Force, Social Security Conference.
  63. Gholamrezaei, Saeed, 2007, Obstacles in the process of social participation of young rural girls and some of its solutions, Proceedings of the seminar on empowerment of rural girls in social participation, UNICEF in cooperation with the Ministry of Jihad Sazandegi.
  64. Kargar, Mohsen, 2005, Urban security, Tehran: Samat.
  65. Kaviani Rad, Murad and Azizi, Ali, 2011, The Role of Spatial Identity in the Occurrence of Political Action, Case Study: Enghelab Square and Street, Tehran, Journal of Applied Research in Geographical Sciences, Vol. 5, No. 20.
  66. Kolachchian, Mahmoud, 2003, Massive Position: An Analysis of the Crisis of June 1982, Institute for Strategic Studies.
  67. Qalibaf, Mohammad Baqir, 2007, Local government or spatial distribution strategy of political power in Iran. Tehran: Amir Kabir.
  68. Mouer, Richard, 2000, A new introduction to political geography. Translated by Mir Haidar Valley, Tehran: Geographical Organization of the Armed Forces Publications.
  69. Mazini, Manouchehr, 1995, Urban and rural management in Iran. Ministry of Housing and Urban Development, National Land and Housing Organization.
  70. Mazini, Manouchehr, 1999, Pluralistic planning, advocacy planning. Municipalities Monthly, No. 2.
  71. Mazini, Manouchehr, 1999, Investigating the structure of urban management in Iran, Center for Urban Planning Studies, Ministry of Interior.
  72. Moghimi, Seyed Mohammad (2015). Office of Local Government Affairs. Tehran: Samat.
  73. Nejat Hosseini, Mahmoud, 2002, Urban planning and management, theoretical issues and empirical challenges, Publications of the Municipal Organization of the country.
  74. Nourian, Farshad and Sharif, Mohammad, 1996, A look at the process of preparing detailed plans. Tehran: Urban Processing and Planning Company.
  75. Weiss, Hadi, 2013, Revenue on the local government. Tehran: Samat.
  76. Waseqi, Qasim, 2001, Measures and conduct of Ali (AS) in providing social security. Tehran: NAJA Research Center.
  77. Akbar Alikhan Mohammad and Muttalib, Mohammad ali, 1982, Theory of Local Goverment, Sterling Publishiers private Limited.
  78. Burton, G.A. Jr. and Pitt, R.E., 2001, Stormwater Effects Handbook, A Toolbox for Watershed Managers, Scientists, and Engineers. Lewis Publishers, Boca Raton, FL.
  79. Fenwick, John, 1995, Managing local Government, chapman & Hall.
  80. Jones, Pitter, 2001, Local Governance in Western Europe, London: SAGE publications.
  81. Smith, G, 1989, Priviledge and Place in Soviet Society, in D. Gregory and R.Walford, (eds.) Horizons in Human Geography, Basingstoke: Mcmillan.